Bicker Brain Session #3: business angels, scheikundigen en slechteriken

In zijn dagelijkse nieuwsbrief De Bicker speurt Michiel Bicker Caarten, medeoprichter en oud-hoofdredacteur van BNR Nieuwsradio, met een nieuwsgierige verrekijker de horizon af. Inmiddels is er ook een live variant van deze succesvolle nieuwsbrief: de Bicker Brain Sessions. Dat maakte mij benieuwd en daarom luisterde ik afgelopen week met gespitste oren naar Ruud Hendriks van Startupbootcamp, Esther Thole, auteur van ‘Makers van Leven’, en Marcel Crok, klimaatscepticus en door zichzelf gelabeld als ‘super bad guy.’ De belangrijkste inzichten deel ik in deze blog.

Investeren in een start up? Zo moet het!

Ruud Hendriks gaf een fascinerende speech over de invalshoek van business angels, personen die hun persoonlijk vermogen investeren in beginnende bedrijven. Volgens Hendriks moeten business angels niet alleen kijken naar het idee van een startup, maar naar de mensen achter het idee. Hebben deze de drive, empathie en structuur om het idee groot te maken? De drive is het allerbelangrijkste aspect: is de oprichter van de startup er honderd procent toe bereid om alles op te geven en er iedere dag aan te werken? Het kan dus niet ‘even erbij’ of naast een andere baan. Zonder deze drie vereisten zal een startup niet succesvol zijn ook al gaat het om het meest innovatieve idee van dit moment.

Daarnaast moet een business angel doelen stellen aan de groei van de startup en deze opvolgen. Bij het opvolgen van de doelen moet er ook ruimte zijn voor het accepteren van tegenslagen en slechte cijfers. Een ander belangrijk aspect is namelijk vertrouwen tussen de investeerder en de oprichters. Ook is het belangrijk dat de investeerder advies geeft, maar niet leidt. Zorg voor een goede balans tussen betrokkenheid en de ruimte voor de creativiteit van de oprichters. Om Steve Jobs te citeren: “It doesn’t make sense to hire smart people and tell them what to do; we hire smart people so they can tell us what to do.”

De allereerste vorm van leven

In haar boek ‘Makers van Leven’ gaat Esther Thole op zoek naar de aller-aller-àllereerste vorm van leven. We schatten dat 14 miljard jaar geleden de oerknal plaatsvond, dat 4,5 miljard jaar geleden de aarde zijn huidige vorm kreeg en ongeveer 4 miljard jaar geleden ‘leven’ ontstond.  Thole is op onderzoek gegaan naar de tussenliggende 500 miljoen jaar, want wat is daar nou gebeurd om het ontstaan van de eerste levende cel te triggeren? Antwoorden kon Thole ons helaas niet geven, maar wel een boel interessante inzichten en stof tot nadenken. Waarom willen we graag weten hoe leven ontstaan is? Om te kunnen begrijpen hoe je van elementen uit de welbekende scheikundige tabel, het periodiek systeem, leven kan maken. En of wij dit dan kunnen nabootsen. Thole denkt dat dit binnen nu en twintig jaar zal lukken. Thole liet ook twee sets van twee foto’s zien. Een van zichzelf en een van roodachtig mos op een steen met daarbij de opmerking: “U ziet hier een pure gelijkenis, bijna geen verschil te zien.” Dan laat ze een foto zien van dezelfde steen maar dan zonder het mos en een foto van zichzelf. “Ik zie hier geen enkele gelijkenis.” Ondanks gegrinnik in de zaal was haar boodschap duidelijk, wij lijken meer op organismes dan we denken. Nu nog bedenken hoe die organismes ontstaan zijn.

De ‘super bad guy’ van Nederland

Marcel Crok is geen scepticus in de zin dat hij het opwarmen van de aarde en de stijging van CO2 niet erkent. Hij is sceptisch over de gevolgen van toename van CO2. En hij stelt vragen bij klimaatmodellen die grote stijgingen in de temperatuur van de aarde voorspellen. De waarnemingen geven namelijk aan dat de aarde 1,5 graad stijgt bij het verdubbelen van CO2, maar de klimaatmodellen geven een verhoging aan van 3 tot 4 graden. Ook geeft het International Panel on Climate Change aan dat er geen stijgende trend is ontstaan wat orkanen en bosbranden betreft. Zonder verder inhoudelijk op deze discussie hier in te willen gaan, was vooral de maatschappelijke kant van zijn verhaal uitermate interessant. Crok noemt zichzelf met een reden een ‘super bad guy’: dit is namelijk het label dat de maatschappij hem geeft. Hij maakt de vergelijking met een Amerikaanse collega, Roger Pielke Jr, die uiteindelijk niet opgewassen bleek tegen alle kritieken vanuit de journalistiek, academici, lobby groepen en zelfs het Witte Huis. Hij bevond zich in een beknelde positie doordat zijn reputatie door het slijk werd gehaald. Hij werd onder andere beschuldigd van het feit dat hij voor een bedrijf werkte dat fossiele brandstoffen ontgint. Dit stipt de volgende vraag aan. Gaat het om de stijging van CO2 of om duurzaamheid of gaat het eigenlijk om een ideologische discussie? De meest schone oplossing voor energie is namelijk nucleaire energie. Maar ook daar steigert de maatschappij van, want het is niet duurzaam. Crok stelt dat de maatschappij utopische doelen nastreeft en dat dit een open discussie met verschillende meningen in gevaar brengt.

De volgende Bicker Brain Session is nog niet gepland. Aanmelden voor de dagelijkse De Bicker-nieuwsbrief kan hier.